Tibi... when the dream is gone

Life is a moment in space

When the dream is gone
Its a lonelier place
I kiss the morning goodbye
But down inside you know
We never know why
The road is narrow and long
When eyes meet eyes
And the feeling is strong
I turn away from the wall
I stumble and fall
But I give you it all...

Chorus:
I am a woman in love
And I do anything
To get you into my world
And hold you within
Its a right I defend
Over and over again
What do I do? 

With you eternally mine
In love there is
No measure of time
We planned it all at the start
That you and i
Would live in each others hearts
We may be oceans away
You feel my love
I hear what you say
No truth is ever a lie
I stumble and fall
But I give you it all

Repeat chorus
I am a woman in love
And Im talking to you
Do you know how it feels? 
What a woman can do
Its a right
That I defend over and over again......

Woman In Love lyrics © Universal Music Publishing Group, Ultra Tunes, Warner/Chappell Music, Inc.

De droom definitief en onherroepelijk stukgeslagen

Het is allemaal nogal pijnlijk om erover te schrijven...

Een Roemeense jongen van 18 uit een heel arm gezin, zou onze pleegzoon worden. We zouden samen hem leren lezen, schrijven, rekenen, een diploma behalen om dan een kleine bioboerderij te beginnen zodat hij een mooie toekomst zou verzekerd hebben.

Mijn droom was om dan ooit toch ook 'oma' te kunnen worden... het blijft vreselijk pijn doen!

Maar het cultuurverschil België-Roemenië-Italië was te groot en te moeilijk. Hij miste zijn vrienden, zijn taal, zijn land.

Bleek ook nog dyslexie te hebben en leerproblemen waardoor hij de moed begon te verliezen om te studeren. Werd rusteloos, boos, verdrietig. Teveel heimwee om hier ooit gelukkig te worden.

We hebben dan samen beslist dat het belangrijker was dat hij gelukkig zou zijn. Hij heeft voor de armoede gekozen in zijn eigen land, boven een rustig en comfortabel leven in een land waar hij niet van hield.
Gisteren heeft hij dan, bij zijn vertrek, nog iets gedaan waar ik niet over in detail wil gaan maar waardoor hij de banden definitief heeft gebroken.

Ik heb geprobeerd, een zoveelste keer, om toch ooit het geluk te krijgen dat voor de meeste mensen zo vanzelfsprekend is dat ze niet eens mijn verdriet kunnen begrijpen. Voor de zoveelste keer blijf ik met lege handen en een leeg hart over...

Dit was mijn laatste poging, ik geef het op. Voor de één of andere reden is het mij niet gegund om kindjes in mijn leven te hebben, niet als mama, niet als oma...

Ik blijf weer eens achter met een grote teleurstelling en een verdriet dat ik voor de rest van mijn leven moet meesleuren...

Waarom?