Vandaag voor de eerste keer de Italiaanse politiek wat meer in detail bekeken.
Nee, niet de nationale politiek, die is met Berlusconi iets te doorzichtig om te volgen, hij zal toch wel zorgen dat hij er zo goed mogelijk uit komt...
Nee, de lokale gemeentepolitiek.
Want zondag is er een referendum.
Het Italiaanse volk van onze gemeente en van onze buurgemeente Villa Minozzo mogen zich uitspreken over een fusie van beide.
En aangezien wij al een paar jaar resident zijn mogen wij ook gaan stemmen.
Nu moet je weten dat ik altijd tegen de stemplicht geweest ben, dat ik in het verleden zelfs 2 keer geweigerd heb om te gaan stemmen en een paar keer met een geldig excuus niet gegaan ben. Omdat ik maar wil gaan stemmen wanneer ik echt een mening heb of wanneer ik echt weet voor wie ik wil stemmen.
Hier heb ik nu stemrecht en dus wou ik weten òf ik zou gaan stemmen en zo ja, waarvoor ik zou stemmen. Dus onze avond werd dit keer niet gespendeerd in de goeie compagnie van Dr. Mike Quinn maar we trokken naar het Cavola Forum om daar de uitleg te horen van een aantal politiekers van de Provincie e.a.
Onze eigen Sindaco (Burgemeester) was aanwezig en blonk uit door zijn stilzwijgen. Ik begrijp dat: een aantal maanden geleden had ik met hem een privégesprek over het onderwerp en alhoewel hij zijn best deed om me te overtuigen dat de subsidies die de nieuwe gemeente gaat krijgen de moeite zijn, toch kreeg ik heel erg het gevoel dat hij niet vanuit zijn hart sprak en dat hij eigenlijk de fusie niet genegen is. Nee, Michele kon me niet overtuigen.
Maakt dat ik in België de gemeentelijke fusies heb meegemaakt en, eerlijk gezegd, heb ik daar als inwoner weinig positiefs van ondervonden... Na een tijdje worden er onder het mom van vooruitgang toch lokale afdelingen gesloten en mag jij als onnozele burger weer eens nog wat verder gaan rijden wanneer je een papier nodig hebt vanuit de administratie.
En de Italiaanse administratie kennende, zal het dan nog eens zoveel erger zijn om het juiste document terug te vinden...
Verder heb ik uiteraard ook de bankenfusie meegemaakt, letterlijk en figuurlijk aangezien ik mee betrokken was in de fusieprojecten waarbij ik zelfs de doden tijdelijk terug levend moest maken in het Lazarusproject. Kwestie van hen vanuit het ene IT-platform naar het andere te kunnen 'overpompen' en dat ging niet met een dode...
Maar de grote ervaring daarbij was dat, eens alle administratieve/IT/technische samenvoegingen een feit waren, konden alle collega's die meegewerkt hadden om van de fusie een succes te maken, maar zorgen dat ze zelf een nieuwe job vonden in dat grote geheel... anders werden ze met de spreekwoordelijke schop onder hun kont bedankt voor de bewezen diensten!
Ik weet dat de fusie voor een aantal personen een hoger inkomen betekent, maar ik weet ook dat het voor velen een ontslag betekende of een job op veel lager niveau waarbij er constant ook geprobeerd werd om het inkomen analoog te verlagen...
Mijn gevoel is dus niet pro-fusie, al weet ik dat mijn verstand zegt dat je dergelijke zaken moeilijk kan tegenhouden... Onze eigen Banca di Cavola e Sassuolo is onlangs trouwens ook door een fusie gegaan en heet vanaf deze maand officieel Banco Emiliano... was ik ook al niet kapot van!
Enfin, we hebben geprobeerd om alle discours, vragen, opmerkingen en discussies van vanavond te volgen om uiteindelijk rond 23.00 uur doodmoe de vergadering vroegtijdig te verlaten... want mijn rug deed teveel pijn om nog veel langer op die stoelen te blijven zitten. Tegen dan waren we trouwens al overtuigd van wat we moesten doen: we moeten 'nee' stemmen.
Waarom: in de eerste plaats omdat het ons niet duidelijk is wat het echte voordeel gaat zijn van de fusie. En als je niet weet waarom je 'ja' zou zeggen, dan zeg je beter 'nee'...
Het subsidievoordeel gaat uiteindelijk blijkbaar neerkomen op 20 euro per persoon per jaar? Als je daarvoor al de ellende van een fusie moet doormaken dan pas ik!
Beide gemeenten zijn blijkbaar ook te verschillend om echt goed samen te gaan en de financiën van beide zijn zo anders dat onze gemeente meer dan waarschijnlijk zou moeten opdraven voor de schulden van de fusiepartner.
Niet echt een goeie 'marriage' dus...
Dus ga ik, die in het verleden zo tegen stemplicht was, morgen speciaal naar de dienst Bevolking van de gemeente om daar een stemcertificaat te gaan halen (het zou Italië niet zijn als je niet nog een extra document nodig zou hebben om te kunnen stemmen) en zondag ga ik naar de stembus om me tegen de fusie uit te spreken.
Wat mij betreft zal 'Trevalli' enkel de titel zijn van de film die mijn ventje wil maken...
Na de stress, burnout & fibromyalgie, de zombie & pijn
beslissen Jan (Gianni, GG) en ik elders een betere gezondheid te vinden.
Einde mei 2010 verhuizen wij met al de beestjes, groot en klein, naar Toano, RE, Italië.
Daar boven op onze berg zullen wij proberen een nieuw leven op te bouwen, waar rust en activiteit in dergelijk evenwicht zijn dat onze gezondheid weer op peil kan komen.
Maar zullen we erin slagen om dit avontuur tot een goed einde te brengen?
Voor wie zich afvroeg hoe dit geëindigd is?
BeantwoordenVerwijderenOm te beginnen mochten wij niet stemmen omdat ze bij de aanvraag van het referendum een administratieve fout gemaakt hebben waardoor enkel de Italianen zelf mochten gaan stemmen...
Die hebben zich aan beide kanten met grote meerderheid tegen de fusie uitgesproken.
Wij blijven dus nog een tijdje in 'Toano' wonen...