Walker’s Chicken : De daad!

Jan heeft het eindelijk begrepen: op een fibrokopje kan je niet rekenen...

Als ik niet alles opschrijf, geraken de zaken gegarandeerd vergeten!

Ik kreeg dus vanochtend een mooi lijstje op mijn ontbijtbord, waarop o.a. ‘kip met sla/witloof, gegrilde paprika, rijst’.  

Er lag een diepvrieskip heel demonstratief in het zonnetje te ontdooien.

Oops! 

Die was ik gisteravond vergeten uit de vriezer te halen, niettegenstaande zijn liefdeswens voor het volgende middagmaal heel duidelijk was verwoord...

Ik had iets goed te maken...

Het slaatje met witloof en gegrilde paprika was geen probleem.

De rijst kreeg extra kippekruiden, die ook hun eer mochten bewijzen op ex-juffrouw Tok.

Terwijl die lekker aan het smoren was, begon ik te twijfelen: zou ik hier nu gewoon een mayonaise bij maken of zou een extra smaakje niet een betere eerbetuiging zijn voor dit kippetje dat zo liefdevol haar leven voor ons had gelaten?

Mayo leek niet zo’n goed idee bij die paprikaatjes, maar een zoete toets kon wel verleiden... 

Iets fruitig! 

Ananas: niet in huis

Lychee: te zoet

Kriek: past er niet bij

Abrikoos: is Meg haar specialiteit...

De smaak moest subtiel zijn, een streling voor de tong zonder haar geheimen prijs te geven. 

Opeens onderin de kast in een vergeten hoekje: 

‘Ik ben het, Ssjohnny! Wat ssou je denken van een ssoet appeltje voor jouw geliefde? 

Ik heb sse 18 maanden lang gekoessterd, hier kan je hem sseker mee verleiden! Sseker weten!’

Heel even kreeg ik een déja-vu gevoel dat ik echter niet kon plaatsen...

Ik nam de glazen pot en na wat geprul openbaarde zich een zoete geur van honing en kaneel. Deze zinneprikkeling vroeg om meer...

De appeltjes kweten zich van een eeuwenoude taak.

Ik kon niet aan de verleiding weerstaan zelf eerst van de vrucht te proeven: een zachte prikkeling met een warme gloed omhelsd... 

Stukjes appel bij de kip die vroeg om nog wat extra whisky voor betere penetratie. De saus kwam op haar hoogtepunt dankzij een scheutje room.

Het zachte vlees op een bedje wilde rijst, gedrapeerd met appeltjes in de saus... het werd een waar festijn!