Het kookjuffertje...

Sinds een tijdje ben ik lid van een facebookgroepje 'Kookjuffertje', dat door Mireille gestart werd.
Dit groepje komt stilaan mooi op gang en je vindt er elke dag wel wat inspiratie door de menu's van de anderen te lezen, al dan niet met recept incluis.

Wanneer ik alleen ben heb ik het moeilijk om voor mezelf alleen te koken. Eten is voor mij een sociale bezigheid, een maaltijd offreren is zo'n beetje als een geschenk geven.

Maar, alhoewel ik graag kook, is het sowieso voor mij een opgave om op een bepaald uur eten klaar te hebben. Terwijl Gianni en ik onszelf goed terugvinden in samen lekker eten, toch is het tijdstip waaròp dikwijls een bron van ergernis en discussie.

Ik kan namelijk goed het grootste deel van de dag door met heel weinig of geen voedsel waardoor ik meestal pas een stuk in de namiddag begin na te denken over wat ik zou klaarmaken... als middageten.
Mijn ventje daarentegen, moet tegen dan al bijna 2 tot 3 keer gegeten hebben, zeker wanneer hij weer eens tussen 4 en 5 's ochtends is opgestaan!
Verkeerde bioritmes?

Maar nu is hij in België, dus ik kan gewoon mijn eigen maag en ritme volgen.

De vorige dagen na zijn vertrek was er niet veel te volgen... Ik was moe, had overal pijn en een zwaar hoofd. Ik had geen honger, mijn maag lag overhoop en wilde niet verteren. Ik had geen zin in eten.
Het was zelfs met tegenzin dat ik de laatste paar heerlijke verse koekjes met mozarella uit de frigo haalde en die als hoofdmaaltijd nuttigde. Niet veel soeps maar veel meer kreeg ik niet binnen.

Ik probeerde mezelf toch te dwingen om tussenin eens 'deftig' te eten. Op de terugweg van de dierenkliniek ging ik dan 'Da Loli' eten. Loli is de eigenaar van Lady die Gritzl redde door haar bloed te geven voor een transfusie nadat onze kleine meid een vergiftige muis (gedeeltelijk?) had opgegeten.
Maar ik wijk af... het ging over koken.

Dankzij de lekkere menuutjes van de Kookjuffertjes, kreeg ik wel terug zin om ook weer iets lekkers te maken. Het begon eergisteren al met een slaatje van linguini, onze eigen rucola, een tomaatje, gekookte hespblokjes en een hardgekookt eitje. Daarop een sausje op basis van yoghurt met een beetje mayonnaise, sjalotjes, gehakte basilicum en een scheutje balsamico. Was niet slecht maar teveel gemaakt voor 1 persoon natuurlijk.
Gisteren moest ik dan wel de rest van de pasta, de hesp, de eitjes enz. opeten.

Maar voor vandaag had ik een stukje zalm uit de diepvries gehaald.
Aangezien gisteren de (groene) asperges en champignons in speciale aanbieding stonden, had ik van elk een kilo meegebracht. Omdat ik die zo graag lust en de rest is voor de diepvries.

Ik begon dus eerst een halve kilo asperges te pellen, de rest is voor later.
De onderste stukjes en de pellen werden afgekookt als een basis voor soep.
De andere stukjes legde ik in een micro-ovenschaal en ze kregen 5 keer 1 minuutje op volle kracht (600W denk ik), afgewisseld met 1 minuutje rust tussenin.
Ik maakte 6 grote champignons schoon en bakte die eventjes op zonder iets toe te voegen. Ik heb de groentjes graag 'al dente', dus probeer ik ze beetklaar te maken.

Intussen nam ik een potje verse lookkaas waarvan ik ongeveer de helft in een tupperwareschoteltje deed. Daar behoorlijk wat citroensap bij en achteraf ook nog het beetje vocht van de champignons. Met een mini-garde werd dit sausje mooi zacht geroerd.

Het stukje zalm werd drooggedept. Eerst deed ik er wat Ketjap Bentang, pikante sojasaus, op die mooi werd opengestreken. Aangezien ik geen dille meer had besliste ik er venkelkruid over te strooien, waar bovenop nog versgemalen peper en een beetje gerookt zout uit Denemarken.
Dat laatste had ik als nieuwjaarscadeautje gekocht voor weet-ik-wie en uiteindelijk werd het een paascadeautje voor mezelf! Waar ik heel blij mee ben!

De zalm werd 1,5 minuutje gebakken aan de ene kant. Intussen werd de andere kant geprepareerd die een minuutje mocht opbakken. Dan ging het vuur uit zodat mijn visje nog wat kon nagaren zonder uit te drogen.

Mijn bord werd wat voorverwarmd, de asperges erop, een tomaatje in sneetjes, de champignons en de zalm. Daarover kwam het sausje.
Alhoewel ik alleen was om het op te eten, heeft het mij toch gesmaakt!

Dankjewel Mireille, voor de inspiratie!