Vertrouwen komt langzaamaan...

Het is ongelooflijk hoe de aanwezigheid van twee jonge poesjes je leven zo kan positief beïnvloeden!

Voor mezelf is het vooral de uitdaging om hen te domesticeren zodat ze een lang en gelukkig leven in onze Ark kunnen meemaken.
En de resultaten zijn best bevredigend!
Zowel Vosje als Michi laten zich al strelen terwijl ze aan het eten zijn.
Hem heb ik zelfs al een paar keer moeten oppakken en wat verder neerzetten wanneer hij het eten van zijn zus probeert in te pikken! Dat gaat uiteraard altijd nog gepaard met dan eventjes verder weg te lopen, maar hij komt altijd snel terug ;-)

Hij ontdekt ook de wereld rond zich graag... als een echte curieuseneus komt hij mee op de zetel gesprongen wanneer ik met de laptop werk en hij vindt het heerlijk om met een wijnkurk de kamer rond te kletsen... tot hij de kurk onder de zetel of de kast 'voetbalt' en bibi op haar knieën mag kruipen om te proberen hem er terug onderuit te krijgen.

Wat ook heel grappig is om te volgen is de interactie tussen Gritzl en hem! Ze zijn allebei curieus naar mekaar maar hij is nog bang en blaast dus toch nog gemakkelijk. Alhoewel ze hem niet belet om in de kamer zijn rondjes te spelen.
Maar ze komen al dichter en dichterbij, dus ik geef ze nog twee weken en dan staan ze zij aan zij.

Michi is in alles veel rustiger en terughoudend. Maar ze houdt wel alles ook goed mee in het oog. Maar gezien haar kalmere natuur verwacht ik deze winter de twee dames samen in één mand te zien liggen wanneer het koud is...

Alles komt goed...