Sinds een paar maanden sukkel ik met mijn tanden... Het is een oud zeer dat al begon van toen ik nog als baby in mijn kakkestoel zat en mijn allereerste tandje dat doorkwam, gewoon van de pijn uitbeet in de houten zitting!
De toon was gezet en er volgden vele pijnlijke tandenverhalen in de jaren erna...
Op 6 jaar oud werd ik door een kindje geduwd op de speelplaats en viel ik plat op mijn gezicht en, ja hoor: mijn definitieve tand die daar intussen gegroeid was kraakte gewoon aan de wortel in tweeën!
Een vreselijke ervaring voor een jong kind om dan zo snel mogelijk een zware verdoving te moeten krijgen om de intense pijn wat te stillen en uiteindelijk de tand te laten trekken... Er zullen nog niet teveel zesjarigen zijn die met een valse tand rondlopen, maar ik was er zeker één van!
Maar daarmee was de tandentragedie niet gedaan...
Op 10 jaar zat ik me goed te amuseren op een 'wip', zo'n soort plank op een ton waarbij aan iedere kant iemand gaat zitten en dan maar 'op en af' springen! Héél leuk hoor! Zeker als blijkt dat het meisje aan de andere kant net iets zwaarder is dan jij en je dus telkens nog wat hoger hopt... groot plezier! Ware het niet dat jij je vasthoudt aan een grote gebogen ijzeren staaf die dus net voor jouw neus staat... en je opeens temidden al het grote jolijt met een smak jouw mond onzacht tegen die staaf slaat bij de volgende plof naar beneden! 😜
Opeens gedaan met het plezier en terug een vreselijke pijn die helemaal niet onbekend is... Inderdaad de tweede snijtand (intussen ook al geen melktand meer) was ook gebroken tot in de wortel!
En opnieuw ging ik door hetzelfde inferno, met het enige verschil dat ik dit keer heel goed wist wat er me zou overkomen en ik dus nog veel meer bibberde van de schrik. De eerste prik met verdoving kon dus niet gezet worden omdat ik zo beefde dat de naald volledig krom trok! Herbegonnen met zwaarder gerief en zelfde verhaal... tot uiteindelijk het zwaarste materiaal moest bovengehaald worden om zeker te zijn dat ik uiteindelijk een verdoving kon krijgen. Als ik er nu aan denk, doet het nog altijd pijn...
En vanaf toen dus twee valse tanden!
Wat er in de volgende 50 jaar gebeurde met mijn tanden ga ik jullie besparen om het verhaal niet al te lang te maken... het gaat uiteindelijk toch om die ribbetjes hé!
In elk geval ben ik nu al een aantal maanden aan het sukkelen met infecties aan mijn tandvlees omwille van druk van de valse tanden, waarbij er zelfs een kies intussen is losgekomen. Ik probeer die nog te redden en loop daarom al een paar maanden rond met een mond waarin, net als 50 jaar geleden, de twee bovenste snijtanden ontbreken.
Ik heb intussen geleerd om mijn eten heel selectief uit te kiezen en net als onze voorouders meer het brood te trekken dan te bijten. Spreken gaat intussen redelijk goed en ik probeer om nooit mijn tanden bloot te lachen of het is met het handje ervoor... enkel het fluiten moet ik overlaten aan diegenen met hun mond vol tanden!
Nou ja, knabbelen gaat ook niet zonder moeite natuurlijk: geen snijtanden en een losse kies zijn niet direct de ideale bijtomgeving om een varkenslapje te verorberen. Dus zoeken we naar receptjes waarbij ik het mezelf een beetje gemakkelijker maak.
Zo komen we toch nog aan de ribbetjes toe... die moeten sowieso lang genoeg 'smoren' tot ze heel zacht zijn. Dus vond ik daarom het onderstaande recept uit.
Werd heel goed bevonden door ventje en mezelf, ook Gritzl en Michi smulden van de stukjes die voor mijn onderbetande salle à manger te moeilijk bleken...
Voor 2 personen:
600 gr ribbetjes droge rijst 2 mandarijntjes
Marsala wijn zeste van (bio)appelsien een appeltje
currypoeder (=sinaasappel) bloemkoolroosjes
in stukjes
Ribbetjes: eerst het vlees goed aanbraden, daarna overgieten met Marsala wijn en laten smoren (zachtjes stoven) tot het vlees echt heel zacht is. Na zo'n 25-30 minuten besprenkel je het vlees met wat scherp currypoeder en voeg daarna nog terug een goeie scheut wijn toe zodat het zachtjes kan voort pruttelen.
Wanneer het vlees aan zijn twee ronde begint, de rijst effe aanbakken, water bijgieten, een klein beetje vleesbouillon toevoegen en wanneer alles aan de kook is, de zeste van de appelsien erbij en goed omroeren. Verder zachtjes laten gaarkoken.
Wanneer de rijst bijna klaar is bak je de bloemkoolroosjes licht aan, de appel in fijne stukjes toevoegen en de gepelde mandarijntjes erbij. Een beetje laten bakken, niet te lang want de bloemkool moet nog knapperig zijn! Dan giet je de jus vanuit de vleespan bij dit mengsel, nog een goeie scheut Marsala wijn erbij (want die is ver uitgekookt) en eventjes laten doorkoken. Dan de saus wat binden.
Opdienen met een gemengd slaatje.
Als dessert hadden we nog wat Italiaanse chocoladetaart, wat zich heel goed liet combineren met de Marsala wijn...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Dank voor jouw reactie.
Deze wordt eerst gemodereerd en zal, na goedkeuring, gepubliceerd worden.