In september 2009 hadden we een heleboel bio-appeltjes meegebracht van op onze weide in Vossem.
Ik hoopte daar appelsap van te maken en stak ze in de sapketel om er, net zoals bij de zeebesjes, het sap uit te stomen.
Pech, er kwamen ongeveer vijf druppels sap uit!
Al hadden deze wel een heerlijk volle smaak...
Wat gedaan met al die lekkere appeltjes die nu gaar in de ketel lagen?
Ik kreeg een subliem idee, al wist ik helemaal niet hoe het zou uitpakken...
Ik nam een glazen pot en deed daar de appeltjes in.
Citroensap, honing, kaneel en een paar sneetjes gember gingen er al onmiddellijk bij.
In onze lievelingskast stond nog een Johnny Walker rood te verkommeren naast onze reeks favoriete single malts, wetende dat hij enkel goed genoeg zou zijn als aperitief of keukenwhisky.
Zijn weten werd bevestigd, al kreeg hij de edele taak om de metamorfose van mijn appeltjesmengsel te voltrekken.
Ik goot de pot vol, deksel erop en onze Johnny werd nu ergens in een verloren donker hoekje van de kast gezet.
Dit was een ‘liefdesbrouwseltje’, dat heel rustig moet kunnen groeien om zich daarna te voltooien in een overheerlijke zintuiglijke ervaring.
mmmm, dat zal heel lekker worden
BeantwoordenVerwijderenInderdaad!
BeantwoordenVerwijderen