Op 9 mei jl. vertrok de Giro d'Italia vanuit de hoofdstad van onze Provincie: Reggio Emilia. Later op de dag gebeurde er een tragisch ongeval waarbij de jonge professionele wielrenner Wouter Weylandt het leven liet.
Wouter's vriendin Ann-Sophie is op dat ogenblik 5 maanden zwanger...
Wouter was afkomstig van dezelfde streek als waar Jan van komt, het Gentse.
Diegenen die mij en mijn gevoeligheden kennen, of die Jan en zijn gevoeligheden kennen, zullen meteen begrijpen dat wij door dit voorval geweldig gevat zijn.
Alhoewel geen van ons beiden Wouter kende, zelfs niet eens wielerfans waren, werden wij opeens, allebei, heel zwaar getroffen door de universele droefheid.
Ergens voelden wij dat er een radertje was dat ons in gang zette om te proberen hier iets aan te doen...
Zowel Jan als ik zijn, elk op onze eigen manier, erg spiritueel ingesteld.
Voor ons was het teken té sterk! Wij moésten iets doen...
Jan zou beslissen wat er zou moeten gebeuren en ik moet hem daarbij ondersteunen.
In de weken die volgden kreeg het gevoel gedaante.
Het zou een fietsroute worden doorheen onze mooie regio.
Een permanente route waarbij iedereen die hier komt fietsen, wandelen, motorijden of met de auto de streek komt verkennen, telkens herinnerd wordt aan deze jonge man die zoveel van het leven hield.
Een route die Vlamingen (en andere fietsliefhebbers) zal aantrekken om deze mooie streek te komen verkennen.
Ter ere van Wouter!
Zo zal Wouter de band tussen Vlamingen en Italianen versterken op een manier die hij zeker zelf zou goed gevonden hebben: door het genieten van de mooie streek waar hij zijn laatste rit gestart heeft.
De Permanente Route 108 Memorial Wouter Weylandt was verwekt...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Dank voor jouw reactie.
Deze wordt eerst gemodereerd en zal, na goedkeuring, gepubliceerd worden.