Het leven ziet er opeens anders uit : Meerbeek is verkocht!

Het goeie nieuws begint heel stilaan tot ons door te dringen...

Net geen twee weken geleden kreeg ik een telefoontje van een jongeman die heel erg geïnteresseerd leek in ons huis. Maar ja, dat hebben we in de loop van die 18 maanden al dikwijls meegemaakt dus we waren intussen wijs genoeg geworden om daar niet direct onze hoop op te stellen.

Maar dit keer bleek het écht wel anders te zijn...
Op een paar dagen tijd maakte hij ons duidelijk dat hij verliefd geworden was op ons huis, dat hij besefte welke mogelijkheden het allemaal biedt, dat hij bij KBC werkt (zou je geloven?) en dat hij alles op alles zou zetten om Keistraat 6 tot het zijne te maken...

We bleven er nog steeds relatief koel bij, wetende dat wij al door een aantal zware dips gegaan zijn bij telkens weer de volgende teleurstelling.
Maar we hadden een heel goed gevoel bij die jongen en ik heb hem zoveel mogelijk proberen te helpen om zijn droom en onze hoop waar te maken.
Het heeft behoorlijk wat voeten in de aarde gehad en ja, we hebben offers moeten brengen door de prijs te verlagen tot een niveau dat hij het op zijn eentje zou aankunnen... mits uiteraard in de toekomst zelf ook offers te brengen!
Het gaf me zowaar een déjà-vu gevoel...

Maar ik voelde me goed bij het idee dat deze jongeman het levenswerk dat Gianni en ikzelf in ons huis gestoken hebben, zal willen afmaken met dezelfde liefde die wij voor dit huis gehad hebben.
Dàt gevoel heeft voor ons ook een waarde...

Hoe dikwijls hebben we niet het gevoel gehad bij sommige kandidaten dat we ons huis aan hen niet wilden verkopen, zelfs niet voor de topprijs!
Omdat we alletwee grote softies zijn en dat we graag een goed gevoel hebben bij wat we doen.

Tenslotte verkoop je niet alle dagen je huis waar je zo lang in gewoond en gewerkt hebt, waar je je hart aan verloor en je ziel inlegde. Dat 'geef' je niet weg aan iemand die zelfs niet eens een benul heeft dat zo een gevoel bestaat en wat het betekent... Ons huis moest terug geliefd worden, een andere ziel krijgen!

Intussen tekenden we de verkoopovereenkomst en heeft onze jongeman gisteren zijn personeelslening bij KBC getekend. Hij is nu 'getrouwd' met KBC.
Nu kan ik eindelijk mijn 'scheiding' ervan echt gaan verwerken...

Het voelt allemaal nog heel raar aan, onwezenlijk!
Het is alsof we nog niet echt toe zijn aan het Hoera!-gevoel na zo'n lange tijd van spanning, angst, hoop en teleurstelling.
Maar we weten wel één heel belangrijk feit: ons huis in Italië is nu gevrijwaard!

Wat ziet het leven er nu opeens heel anders uit...

Dank je wel aan allen die hebben meegewerkt om dit te bekomen:
Diegenen die hier praktisch aan mee geholpen hebben, vooral dan Silvia & Pascale!
Ook dank aan Maarten en aan al diegenen die ons moed hebben ingesproken, kaarsjes hebben gebrand en positieve energie hebben gestuurd.

Maar ook diegenen van Hierboven aan wie wij vroegen om de juiste persoon op ons pad te sturen, diegene wiens naam nu voor heel lange tijd zal verbonden zijn met wat eens mijn 'kabouterhuisje' was...

Dankje wel Pappie, Emilienne, Romain, Robert, Nonkel Garreke, Miekepoes, Wouter en met jullie misschien nog een hele reeks anderen... het is een Hemel van verschil!