Koude douche...

De werklui die sinds vorige week maandag al hadden moeten beginnen werken (zie je de 4 werkwoorden na mekaar, dat belooft niks goeds...) hebben dan vandaag eindelijk hun offerte gemaakt na nogmaals in detail door al het werk te zijn gegaan dat we nu graag versneld wilden klaar hebben.
Het betreft dan voornamelijk het in orde brengen van het vakantieappartement op de eerste verdieping en een deel elektriciteit in de trappenhal.

GG, zoals mijn ventje tegenwoordig voor de dames heet - ja, net als l'Amoroso, heeft bewezen dat hij heel veel werk aankan in het huis maar je moet beschikken over de nodige dosis geduld. Enerzijds is hij maniakaal in alles wat hij doet, moet hij een heleboel dingen voor de eerste keer doen en is er behalve de nodige moed ook een heel deel studiewerk voor nodig, maar daarenboven heeft hij zich vorig jaar de ganse zomer, nazomer en een deel van de winter, bezig gehouden met de Route 108 Memorial Wouter Weylandt die aan zijn brein en onze emoties ontsprong.

Als gevolg hiervan is hij intussen al meer dan een jaar bezig aan mijn kamer alleen al. Die is intussen nu bijna zo goed als af zodat ik hopelijk binnenkort eindelijk mijn kleren uit alle andere kamers in huis mag bijeenrapen om in mijn eigen kleerkast te steken.
Bij die kleerkast hoort ook een bed, nachtkastjes, een commode enz. waardoor er dan ook beweging zal komen in de meubelstockage en er op haar beurt eindelijk ruimte vrijkomt in andere kamers zodat er daar kan gewerkt worden... Een groot huis een zegen???

Gelukkig heb ik véél geduld, want ik zal het nodig hebben : het kampeergevoel is sinds gisteren nog een paar graden gestegen nu de douche beneden is uitgebroken, de tegels voor een deel zijn verwijderd, de eetplaats is leeggemaakt en de inhoud ervan over alle andere kamers is verspreid.
Voor de kachel staat nu een grote kast zodat we voorlopig geen hout kunnen stoken of de kast gaat mee in de vlammen op zonder dat ze eerst in stukjes werd geslagen.
Koken wordt een kwestie van de trappen op en neer te lopen tussen de 1e en de 2e verdieping aangezien de inhoud van vorige kast over de twee verdiepen verspreid zit.
Ons wassen kan enkel in de oudste en lelijkste badkamer die daarenboven vol staat met werkgerief want de bovenste douchekamer heeft enkel aansluiting op de gasboiler die stuk is : letterlijk enkel een koude douche dus!

Maar we kregen eindelijk onze offerte... om te beseffen dat deze ver boven budget gaat!

Want de twee gasboilers moeten absoluut vervangen worden door één verwarmingsketel op hout en pellets en dat vraagt al een serieuse slok op de borrel... een slok die we anders toch maar aan Golden Gas moeten betalen.
(Sinds de twee laatste fakturen besef ik nu heel goed waarom die maatschappij 'Golden' Gas noemt...)

De plannen van het huis moeten uitgewerkt worden door de Geometra met een ingenieur die moet bepalen hoe zwaar (lees: duur) de werken gaan zijn om het huis te ondersteunen en haar draaiende beweging rond de noordhoek tegen te gaan.
Niet zozeer dat ons huis op de fameuze toren van Pisa gaat lijken (die trouwens maar peanuts is vergeleken met een huis hier niet zo heel ver vandaan), maar de 'crèpé', de barsten in de muren, beloven niet veel goeds indien we hun oorzaak niet gaan wegwerken. Dan is binnen de 5 jaar al het opsmukwerk terug naar de vaantjes want dan komen er nieuwe scheuren.

Nu heb je hier in de meeste huizen wel wat scheuren, tengevolge van het feit dat we op een oud gebergte wonen waar er regelmatig wel wat beweging in de ondergrond zit.
Je hier verzekeren tegen aardbevingen is dan ook onbetaalbaar, dus leeft iedereen maar met de barsten die om de zoveel jaar weer eens wat dichtgesmeerd worden.

Maar als die barsten zware scheuren worden dan krab je toch even in je haar... en ga je toch eens nadenken over een serieuse aanpak met tonnen extra funderingslaag en betonpijlers, palen onder je huis of een tweecomponentenhars die je huis terug omhoog duwt.
Met het prijskaartje er bovenaan uiteraard...

De uitgebroken douche is dus voorlopig een heel koude douche geworden.
GG weet al wat gedaan de rest van dit jaar...