Verrast en blij

Wel, wat was ik vandaag aangenaam verrast dat er op korte tijd zoveel reacties kwamen op mijn nieuwste schrijfsels! Dat had ik echt niet verwacht en het heeft me goed gedaan!

Ook het feit dat jullie blijkbaar iets hebben aan mijn berichten doet me plezier!
Ik zal proberen om hier toch terug prioriteit aan te geven, zelfs al is het soms moeilijk schrijven.

Vandaag ging het sneeuwen... tenminste tot 2 dagen geleden want we hebben hier geen vlokje sneeuw gezien. Een stralendblauwe hemel en een heerlijk zonnetje erbij.
Volgens de nieuwste berichten zitten de natte wolken in het zuiden van Italië en zouden wij vanaf nu weer terug een hele tijd mooi weer krijgen.

De sneeuw ligt nog op het land, nog altijd de rest van de 2,5 meter die vorige maand in ongeveer 10 dagen eruit gevallen is. Al is die nu ook wel heel fel aan het slinken en die luttele 20 cm die er deze week bijkwam is al bijna helemaal weer weggewerkt. De straten liggen er mooi proper en droog bij en wat verder in de straat staat er een eerste struik/boom al mooi helemaal in bloei : knalgeel!
Ik weet niet welke boom het is, ken hem niet maar het is wel mooi.

Onze amandelboompjes hebben ook zin om hun roze te tonen. Die staken hun botjes vorige week al met een heel fijn roze zweempje maar de sneeuw heeft hen toch even tegengehouden. Met wat geluk begint hier morgen de ene na de andere open te bloeien.
Laat ze maar doen, dan is de lente wellicht toch begonnen!

De paarden hebben het wel nog moeilijk... Tachat toch alleszins.
Alhoewel ze nu wel de Tachat route hebben, een vlakker pad om uit hun stal naar de weide te geraken, is het toch nog moeilijk stappen voor hen. Met de smeltende sneeuw is de ondergrond heel glibberig en op de helling van een berg voel je dat nog eens zo erg.
Daarenboven heeft Tachat zich precies weer eens aan iets gekwetst en staat hij weer stil met een dik been. Hetzelfde been waar hij vorig jaar zijn kwetsuur had ter hoogte van de knie en waar hij toen bijna 6 maanden mee sukkelde...
Nu ligt de kwetsuur onderaan zijn hoef maar dat is precies eerder een soort kloof. Ter hoogte van zijn knie maar dit keer aan de voorkant ipv aan de zijkant is het precies of hij heeft zich bijna gesneden aan iets. Ik vraag me af of het aan de elektrische draad zou geweest zijn die in de sneeuw weggezakt is, maar dan zou ik daar toch iets moeten van zien? Maar het is niet echt een snee, wel een markering in het haar.
Ik weet het niet.

Als het mij morgen lukt zal ik de weide eens proberen rond te lopen om na te gaan of ik iets verdachts vind.
Intussen moet hij weer verzorgd worden natuurlijk... mijn zorgenpaard!
Heb hem al Hepar Sulfur, Arnica en Camomilla gegeven en hij knarsetandde gisteren toch al niet meer. Dat is een teken dat ze pijn hebben en vooraleer Tachat dàt toont moet het toch al erg zijn. Heb ook propoliszalf op de wonde gedaan en daar kwam geen pus uit, dus de zwelling is wellicht waterophoping. Het voelt ook niet warm aan, dat is ook relatief goed teken.

Ik had de indruk dat de zwelling gisteren ook al een klein beetje minder was maar dat is moeilijk te zeggen zo. En als hij te lang stil staat doet dat ook zijn been zwellen, dus dat kan ook de reden zijn.

Als het morgen niet serieus beter is wordt dat rondwandelen met hem en zijn been koud spoelen. Zijn temperatuur nemen en de evolutie in het oog houden.
Eventueel een veearts bijhalen, maar zoals die hier niet gehaast zijn om te komen...

Och paardjes! Sterke dieren maar oh zo fragiel!