UFO's ...

Net als vorig jaar was er ook dit jaar weer het feest aan ons kerkje op onze berg, de Festa dell'Oratorio sul Montecroce.

Ik had eigenlijk niet veel zin om te gaan... Gianni zit al een week in België omdat Gabietje, de tweede vrouw van zijn pa, gestorven is. Hij wou naar de crematie gaan en moet aansluitend samen met de 2 broers een oplossing vinden voor hun vader die zwaar dementerend is.
We hebben nog even overwogen of we het zouden aankunnen om hem hier bij ons een kwaliteitsvolle oude dag te kunnen geven maar dit werd ons door alle professionelen afgeraden. Dus moet er in België een oplossing gevonden worden.

De week was vrij zwaar : een nasleep van een vergiftiging die Gritzl bijna het leven heeft gekost en waarvan zowel de emoties daarrond als het rondgeloop naar de dierenkliniek hun tol eisten op mijn lichaam.
Ik heb me letterlijk door de week gesleept en mijn dag begon telkens weer rond het moment dat de klokken 12 uur sloegen.
Ik was dus niet echt in de sfeer om naar de festa te gaan maar voelde me verplicht om onze organiserende buren van Manno toch te ondersteunen. Tenslotte is dit ook geen feest met veel lawaai of zo, eerder een bevriend samenzijn waar je de plaatselijke specialiteiten kan eten en drinken en waar je een plantje of verrassingspakket koopt om de Pro Loco (plaatselijke vrijwilligersvereniging) te steunen.

Het menu gaf de keuze tussen:
- gnocchi (3 stuks voor 1 euro bleken in praktijk 4 stuks te zijn)
- gnocchi gevuld met salami
- tigelle
- een schotel met rauwe hesp of
- een schotel gemengd vlees (rauwe hesp, salami en mortadella)
- lardo (een mengeling met o.a. varkensvet & rozemarijn, te gebruiken zoals boter)
- frietjes! weliswaar geen mayonnaise, want dat gebruiken ze hier bijna nooit

en om te drinken:
- lambrusco (rood, frizzante)
- nero d'avola (rood, fermo)
- bier (Heineken, niet echt bier dus... of Moretti)
- frisdrank/water

Buurvrouw Nina verkocht net als vorig jaar planten voor het goede doel en had ook verrassingspakketjes voor 2 euro.
Ik was blij dat ik bij haar kon blijven gedurende het meeste van de avond.
Nina is de vrouw van Bruno, de boer die bij ons komt hooien en die ons uit de nood helpt wanneer GG probeert om met de tractor onze weide af te skieën ;-)
Zij heeft een zwaar leven achter de rug, als kind maar ook in haar gezin waar ze slechts 1 zoon over houdt alhoewel ze 4 kinderen op de wereld heeft gezet...
Wellicht dat we in ons beider verdriet mekaar zo gemakkelijk begrijpen en onze vriendschap groeit stilletjesaan steeds verder.

Nadat Bruno eindelijk klaar was met het melken van de koeien en zich opgemaakt had, zaten we samen aan de feesttafel. Ook de dochter Scalabrini en haar man, samen met de kleine Mattìa, kwamen bij ons zitten. Nadat hij een aantal gnocchi en wat frietjes had gesmuld vond de kleine het niet beter als met zijn handen in de cementachtige grond te gaan roeren tot zijn handjes helemaal vuil waren... Tot grote wanhoop van zijn mama die met wat water en een servetje zijn handjes afwaste zodat hij direct... opnieuw met zijn handjes op de grond kon gaan roeren!
Hij vroeg dan wel aan zijn papa om zijn mouwtjes wat op te stropen want die mochten niet vuil worden... grappig ventje!

Wanneer iedereen gedaan had met eten en ook de organisatoren voldaan waren, zaten we nog wat te praten tot Bruno opeens zei : waarom staat iedereen naar ginder te kijken?
Ik dacht eerst nog dat ze allemaal de plantjes van Nina bewonderden maar opeens viel het me op dat ze tussen de bomen naar omhoog keken.
Toen zag ik het ook : UFO's!

Een soort lichtgevende buitenaardse luchtballonnen zweefden boven het veld van Bruno. Eentje was blijkbaar te zwaar en kwam terug naar beneden, waar het eventjes halt hield om zich terug met hete lucht te vullen en dan weer het ruime sop in, de anderen achterna.

Het duurde even voor ik goed doorhad wat er gebeurde...
De organisatoren hadden een ganse reeks wensluchtballonnen die je kon oplaten.
Khoom fay, White Sky Lantern, zijn een oude Chinese traditie die voor het eerst in zwang kwam gedurende de periode van de 3 koninkrijken. Ze werden gebruikt door de lokale bevolking om mekaar te waarschuwen wanneer er een leger in de buurt kwam.
Dit is geëvolueerd naar een manier om jouw persoonlijke wens naar de hemel te sturen.
Ze worden meestal gebruikt op festivals, trouwpartijen en andere feesten.
Het zicht van een ganse reeks van deze lichtballonnen in de nacht is spectaculair!

Aangezien mijn huisfotograaf in België zit, kan ik jullie enkel dit prentje tonen.

Ik heb een heel mooie wens gedaan toen ik mijn ballon de ether instuurde.

Deze ochtend was ik nog heel erg moe en viel telkens terug in een woelige slaap met rare dromen.
Maar toen ik ongeveer 12 uur na mijn wens terug wakker werd, zag ik opeens veel duidelijker hoe ik een aantal stukjes van mijn levenspuzzel in mekaar ga kunnen passen!
Wanneer dàt lukt kan mijn wens volledig in vervulling gaan...