Want ik moet toegeven het is niet evident om als koppel, dat op zich het al niet gemakkelijk heeft omwille van mijn ziekte, opeens een jongeman mee op te nemen die noch jouw eigen taal, noch de landstaal als moedertaal heeft. Terwijl je zelf die landstaal ook nog maar min of meer beheerst...
Maar so far, so good!
Tibi wordt heel vroeg wakker en rond 21.30 valt hij in slaap, zelfs al is zijn kamer op dit ogenblik ook nog de living en zit ik daar in volle licht nog naar een webinar te luisteren/kijken.
Ik heb dus intussen het licht maar uitgedaan zodat hij beter kan slapen terwijl ik nog een beetje op mijn Apple voortdoe. Want ik moet die nu wel delen met hem en dan is het uiteraard een ideaal moment wanneer hij slaapt.
Hij moet wel beziggehouden worden... hij is echt een bezige bij!
Vanochtend vroeg was hij al naar de paarden vertrokken om te zien of ze nog genoeg water hadden, dat doet hij trouwens een paar keer per dag. Omdat hij de sleutel van de voordeur vergeten was, moest hij me daarna wel wakker bellen om terug binnen te kunnen. Zijn ontbijt was nog maar net binnen en hij wilde al vertrekken om de vroegere carport verder om te bouwen tot een stal voor de paarden. Maar na een dik halfuur afmetingen opnemen en nagaan welk materiaal hij nodig had heeft hij dat toch nog maar effe uitgesteld omdat het begon te regenen.
Dan maar meteen naar de gemeente gegaan om hem bij ons in te schrijven. Nu ja toch al een eerste deel kunnen doen, namelijk aan de politie laten weten dat hij nu bij ons woont. Want de 'anagrafe' waar je je domicilie officieel laat registreren was in vergadering en dus gesloten... Morgen tweede poging?
Maar eens terug thuis liep hij hier binnen verloren en ik moest aan het eten beginnen dus kon ik hem op dat moment niet helpen bij het computeren.
Gelukkig is hier nog behoorlijk wat werk in huis en ging hij GG dan een beetje assisteren die in de andere kamer het plafond aan het afschuren was.
Al snel stond Tibi met het schuurmachien in zijn handen om te leren hoe je een plafond mooi glad schuurt. Om daarna gaatjes te kappen in de muur zodat daar een dun buisje met een of andere draad door kan gestoken worden.
En ongelooflijk maar waar: hij doet de dingen nog fijner en met nog meer precisie dan GG zelf! Zijn gaten in de muur zijn een stuk kleiner dan die tevoren door GG gemaakt werden voor een gelijkaardige job in de gang.
Chapeau voor Tibi!
Die twee gaan nog heel goed overeenkomen als dat zo doorgaat!
De enige waar hij op dit moment nog geen echte doorbraak mee heeft, is met Gritzl... raar maar waar!
Het lijkt alsof ze bang is van hem, ze komt niet naar hem toe, gaat regelmatig blaffen en staat dan intussen met haar staart te zwaaien. Als hij haar wil aaien doet ze alsof ze hem wil bijten, al blijft het bij doen alsof.
Maar toch, dit vind ik niet leuk...
We hebben intussen al clickertraining geprobeerd waarbij zij geklikt en beloond wordt wanneer ze zijn hand aanraakt (waar ze iets lekkers weet zijn) en wanneer ze haar laat strelen door hem. Maar van zodra alle lekkers op is, trekt ze zich weer van hem weg...
Ik vroeg me af waar dat zou aan liggen want hij is niet 'agressief' naar haar toe, het is niet alsof hij met een heel zware pas stapt of ander imponerend gedrag heeft.
Maar nu meen ik te begrijpen waaraan het ligt...
Hij heeft haar territorium ingepikt!
Gritzl heeft namelijk het voorrecht om op het bed te mogen liggen.
Ook wanneer Lynn hier logeert, mag Gritzl bij haar op bed slapen en dus is Gritzl altijd goeie maatjes geweest met Lynn.
Maar tot nu toe nam ik haar altijd mee weg wanneer hij ging slapen.
Ik denk dat dàt is waardoor in haar klein hoofdje, Tibi als indringer wordt gezien en daar zijn we niet vriendelijk tegen natuurlijk!
Want kijk wat er daarnet gebeurde:
Van zodra hij sliep heeft zij zich stilletjes achteraan op bed bijgelegd.
Nu liggen ze daar allebei samen te slapen...
Ik zal haar daar straks laten liggen indien ze niet vanzelf mee naar boven komt en dan ben ik eens curieus hoe zij morgen naar hem zal reageren!
Ik durf bijna te wedden dat zij morgen al veel betere vriendjes met hem zal zijn...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Dank voor jouw reactie.
Deze wordt eerst gemodereerd en zal, na goedkeuring, gepubliceerd worden.