slaapwel, goeienacht?

Gisteravond was er een selectie voor de locale 'idool'-wedstrijd in ons eigenste Cavola Forum.
Het moest om 9 u beginnen met ook een etentje erbij.
Het eten was zoals steeds prima, maar het idoolgedeelte begon echter veel te laat en na een paar uur kon ik me niet meer houden van de pijn door op die harde stoelen te zitten. Daarenboven was ik de enige in de ganse zaal die mét oordopjes in, nog de vingers aan de oren zette en toch nog barstende hoofdpijn kreeg...
Wie denkt dat je met fibro een bruisend sociaal leven kan hebben, kan ik het tegendeel bewijzen!

 Uiteindelijk om half drie 's nachts terug thuis, uitgeput maar dankzij een whisky (ik had geen pijnstiller mee) toch de ergste pijn door.
Dan neem je een slaappilletje en zegt je ventje : slaapwel, goeienacht...

2u 55 :
Ik lig in bed, zou willen slapen.
Mijn slaappil werkt nog niet.
Het zweet druppelt op mijn voorhoofd en loopt tegelijk langs mijn schouderbladen naar beneden. Mijn borsten voelen pijnlijk klam, mijn buik ligt koortsig nat. Toch moet ik mijn onderrug en ijskoude billen bedekken met 2 donsdekens in de hoop daar wat warmte te krijgen.

De voorkant van mijn lijf, mijn benen en voeten voelen oververhit, dus steek ik mijn voet uit bed en leg hem op het koele dekbed.
 Dertig seconden later valt een kilte op mijn schouders die zich snel verspreidt tot aan die voet... indien ik niet snel terug onder de dekens kruip kondigt zich zodadelijk weer een kramp aan die zal doortrekken van mijn onderbenen over mijn rug naar mijn atlas-occiput en verder door tot aan mijn slapen.

Hoe zal ik me leggen of draaien om eindelijk wat rust te krijgen in dit lijf dat zich de ganse avond heeft opgespannen?
Ik draai me op mijn rug en rek mijn benen één voor één. Mijn wervels kraken en her en der verspringen er botjes, hopelijk terug op hun juiste plek.
Mijn heupen kreunen pijnlijk wanneer er weer iets verspringt in die wervelkolom gevolgd door gekraak in mijn nek.
Mijn bovenarmen pijnlijk tot aan mijn handen waarvan de vingers in kramp verstijfd liggen.

Lieve hoofd, doezel toch weg in een rust waarin mijn leden zich kunnen overgeven aan een staat van ontspanning! Laat toch de krampen verdwijnen zodat elk botje zich weer veilig waant en mijn pezen eindelijk hun terugveerkracht mogen voelen. Geef mijn spieren wat ontspanning en laat me eindelijk een slaap waarvan ik morgen uitgerust ben, aub!


 PS : mijn gebed werd niet verhoord...
Vandaag werkten mijn hersenen met een vertraging van minimaal 30 seconden op mijn zintuigen.
Maar seffens komt een nieuwe nacht, wie weet?