Na mijn aankomst maandagavond bij mijn moeder nog effe wat bijgepraat terwijl het elektrisch onderdeken mijn bedje al warmde.
Gritzl mocht mee bij mij op de kamer slapen... mijn mama wordt duidelijk oud, dat zou vroeger nooit gemogen hebben!
Maar ze gedroeg zich weer prima (Gritzl bedoel ik dus), duidelijk blij dat ik niet van haar zijde week in dit vreemde avontuur.
Dinsdag al meteen een heleboel op het programma, al begon de dag niet zo fijn.
Ik wou met de wagen wegrijden en de motor stokte... vreemd!
Terug opnieuw geprobeerd en het lukte wel.
Maar zodra ik vertrok ging er een oranje lampje branden dat ik nog nooit gezien had.
Dit was geen goed nieuws!
Het ding bleef knipperen dus zodra ik aan een rood licht stond, dook ik in het handschoenkastje op zoek naar het boekje. Snel opgezocht... er was iets mis met het emissiesysteem.
Wat dàt precies betekende? Geen idee!
Maar zolang het lampje bleef knipperen was er geen direct gevaar.
Moest ik wel zo snel mogelijk mee naar de garage...
Toch maar eerst voor mijn afspraak bij de nieuwe huisarts.
Een heel vriendelijke dame, erg professioneel en terzake, die vanaf nu mijn globaal medisch dossier gaat beheren.
Haar tweelingzus is verpleegster en werkt samen met haar.
Die nam direct bloed af om te laten onderzoeken op reuma.
Ik kreeg een voorschrift en naam van een dokter die de EMG kan afnemen.
Van daar effe naar het postkantoor om een pakje op te halen, naar de CM en dan naar de Suzuki garage.
Daar werd al snel duidelijk dat er een kabeltje was opgegeten door een hongerige steenmarter! Blijkbaar verwerkt men vismeel in die plastic bedrading en dat is een feestmaal voor die beesten...
Ongelooflijk vind ik dat!
Kom ik uit de bergen waar we midden in de natuur zitten en de auto's altijd buiten staan, en waar we nooit een probleem gehad hebben.
Maar laat ik in een buitenwijk van stad Leuven de wagen 1 nacht buiten staan dan is er een wild beest dat mijn wagen begint op te vreten!
Gelukkig was het euvel snel verholpen omdat er een perte-totale stond van een pracht Altootje, waar we tijdelijk datzelfde kabeltje konden uit gebruiken.
Daarna nog een bezoek gebracht aan vrienden, iemand in het ziekenhuis bezocht en terug naar mijn moeder waar we samen nog een DVD bekeken voor het slapen gaan.
Het was al bij al een drukke dag...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Dank voor jouw reactie.
Deze wordt eerst gemodereerd en zal, na goedkeuring, gepubliceerd worden.