Heel langzaam veranderde mijn geest van slaaptoestand naar ontwaken terwijl mijn ogen zich heel even openden.
Een zachte waas van lichtblauw met roze strepen tekende zich af op mijn netvlies.
Ik wist: het wordt een mooie dag, de zon piept toch alweer door de wolken.
***
Intussen zijn we namiddag en moet de zon toch weer hard vechten omdat de wolken zich nijdiger tonen dan verhoopt... maar we hebben haar toch alweer een paar uurtjes mogen zien!
En dat doet toch zoveel goed, zowel aan het lijveke als aan de moraal!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Dank voor jouw reactie.
Deze wordt eerst gemodereerd en zal, na goedkeuring, gepubliceerd worden.