Zoals ik gisteren vertelde, beweerde een bevriende bardame dat er in die hele korte Italiaanse espresso's bijna geen caféine zit.
Volgens haar zou de caféine eerst moeten loskomen bij de eerste druppels en komt die dus pas later echt ten volle in de tas terecht.
Aangezien de espresso's hier echt maar 1 slokje groot zijn, zou je dus zo enkel de pure koffiesmaak hebben zonder de caféinestoot erbij te krijgen...
Tja... gisteren heb ik het dus geriskeerd en na de feestmaaltijd heb ik zo een zwart siroopje opgedronken.
Siroopje is het woord wel, want behalve het feit dat het dus maar 1 slok groot is, doe je daar ook nog een volledig zakje suiker in en absoluut geen melk!
Raar maar waar, het smaakte me!
In die mate zelfs dat ik later in een tweede ronde nog eens een slokje nam.
Wat gebeurde er daarna dan wel?
In tegenstelling tot wanneer ik gewone zwarte koffie drink (of teveel cola), kreeg ik hiervan geen hartkloppingen of het extreem gevoel van nervositeit waarbij ik het bloed in mijn aders voel stromen.
Dat zat dus wel goed.
Maar... wanneer het bedtijd werd en ik na mijn slaappilletje stilaan naar boven ging, kon ik toch de slaap niet vatten.
Meer dan 3 uur heb ik nog wakker gelegen...
Misschien moet ik in de toekomst mijn espresso nog een beetje korter vragen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Dank voor jouw reactie.
Deze wordt eerst gemodereerd en zal, na goedkeuring, gepubliceerd worden.